මිත්තරයෝ ටික

Monday, February 29, 2016

ආයේ එන්න




මහාචාර්ය එදිරිවීර සරච්චන්ද්‍ර විසින් රචිත මලගිය ඇත්තෝ නවකතාවේ නොරිකෝ සං සහ දෙවෙන්දරා අතර ප්‍රේමය බොහෝ සාහිත්‍ය නිර්මාණ වලට වස්තුබීජයක් වූ බව නම් නොරහසකි .

නවකථාවේ මූලික අදහස අනාවරණය වන්නේ දෙවෙන්දොරා නම් සිංහල චිත්‍රකරුවාත් නොරිකො නම් ජපන් දැරියත් අතර ඇතිවන ප්‍රේම සම්බන්ධය මගිනි.

දෙවෙන්දොරා කලක් මහණවී සිට සිවුරු හැර ගිහි ජීවිතයට ඇතුල් වූ සිංහල කලාකරුවෙකි. ඔහු විදේශ රටවල් බොහෝ ගණනක සංචාරය කළ නමුත් තමා ගේ රුචියට ගැළපෙන සමාජයක් සොයා ගැනීමට නොහැකි වූ කෙනෙකි. අවසානයේ දී ඔහු ටික කලකට ජපන් රටට පැමිණ එහි පදිංචි වෙයි.



නොරිකො නම් තරුණිය ඉතාම සුකුමාර හැඟීම් ඇති, සිත් වශී කරන සුළු ගති පැවතුම්වලින් යුත්, තැනැත්තිය සමග ඔහු ප්‍රේමයෙන් වෙලෙන්නේ මේ පැමිණීමෙන් පසුය.

නොරිකො ප්‍රබල වින්දන ශක්තියක් ඇති චරිතයකි. දෙවෙන්දොරා කෙරෙහි ඈ තුළ පවතින්නේ දැඩි ප්‍රේමයකි . නොයෙක් අන්දමේ දුෂ්කරතා මධ්‍යයේ ඇගේ ප්‍රේමය නොවෙනස් ව අවසානය තෙක් ම පවතී.  නමුත් දෙවෙන්දොරා සහ නොරිකො අතර ඇතිවන සම්බන්ධය ජපන් රට සමාජය සලකන්නේ අවඥා සහගත ලෙසය


එහෙත් ඈ ඉතාම උසස්කොට අගය කරන අගේ නෑදෑයින් සහ මව් රට පවා තම පෙම්වතා වෙනුවෙන් කැපකිරීමට ඈ සූදානම්ය.

”එදා මතකද අපි ඉනොකෂිරා උයනට ගිය වේලෙ, අපි හිටිය නේද අර තමගවා ජෝසු කියන ඇල කාණුව ගාව? දසයි ඔසමු දිවිනසා ගත්ත තැන? ඒක බලලා යනකොට මතක ඇද්ද දන්නෙ නෑ පිටි පස්සෙ බිම වාඩිවෙලා හිටියා තරුණ ජෝඩුවක්. ඒ ගොල්ලො හිනාවෙවී මට පං පං කිව්වා. පං පං කියන්නෙ, යුද්ධ කාලෙ, හේවායන් එක්ක නරකට හැසුරුණු ගෑනුන්ටයි. මට හරියට දුක හිතුණ ඒක අහලා.”
(පිටු 57-58)


නොරිකො සමග ඇතිකරගත් සම්බන්ධය සතුටුදායක ලෙස අවසන්විය නොහැකි බව වටහා ගන්නා දෙවෙන්දොරා එයින් ගැළවීමට තෝකියෝ නුවර අතහැර කියෝතෝ නගරයට ගොස් එහි පදිංචිවෙයි. එසේම කියෝතෝ නගරයේදී දෙවෙන්දොරා, ගණිකාවක් සමග කායික සම්බන්ධතාවයක් ඇතිකර ගෙන නොරිකො කෙරෙහි ඇති ප්‍රේමය යටපත් කිරීමට තැත් කරයි.

”කල්යාමේදී මගේ සිතේ තැවුල නිවීයාවි යයි මම සිතුවෙමි. එහෙත් සිදුවූයේ ඊට ඉඳුරාම වෙනස් දෙයකි. දවසින් දවස මගේ සිතෙහි වූ සාංකාව වැඩිවීය. පෙරටත් වඩා මම නොරිකෝගේ සමාගම පැතුවෙමි. ඇය අමතක කර දැමිය නොහැකි බව එන්ට එන්ටම පෙනෙන්ට විය. කොයිවෙලාවකවත් මගේ සිතෙහි සන්සුන් බවක් නොවීය.”
(72 පි.) “

”එහෙත් ඈ මැවූ මායා දැල ටික ටික ඉරී ගියේය. මම ඊට ඇඟිල්ලෙන් ඇන ඕනෑකමින් සිදුරු කළෙමි. ඈ බලන්ට යෑමෙන් කවර සෙතක්දැ’යි මම සිතන්නට වීමි. වඩ වඩා සිහිවූයේ නොරිකොය. මම නිතැතින් මමෙවාකා නොරිකො සමග සසඳා බැලීමි. මමෙවාකාගේ පිටත්තරය මොළොක්ය. එහෙත් අභ්‍යන්තරයෙහි ඈ දැඩිය. නොරිකො හාත්පසින් වෙනස්ය. පිටත්තරයෙහි ඇගේ නොනැමෙන ගතියක් ඇත. එහෙත් ඇගේ අභ්‍යන්තරය මෘදුය.”
(76 පි.)

Friday, February 26, 2016

කොමාව





"දෙදහයි ."
"බීල එන්න බෑ, ගෙනත් බොන්නත් බෑ. සිකරට් ඇතුලේ බොන්න බෑ"
"රෑ හතට කලින් වතුර පාවිච්චිය නවත්තන්න ඕන , නැත්තං ටැංකිය පිරෙන්නේ නෑ."
"රෑවෙලා ආවට කමක් නෑ, බෙල් ගහන්න එපා හරි , ඔය කාමරේ ඉන්න කාට හරි කතා කරලා ගේට්ටුව ඇරගන්න."

"මගේ කාමරේ කවුද තව ඉන්නේ ?"

"රමේෂ් හරි වේලු හරි නයනජිත් හරි මට මතක නෑ. කොහොමත් ඒ තුන් දෙනා විතරයි මෙහෙ ඉන්නේ
කෝ දෙදහ"

"ආ..."

"හරි , ඊළඟ විසි හය වෙනිදට හරියටම සල්ලි ඕන, මතක් කරනකන් ඉන්න එපා ."

චිත්‍රපටියක ආරම්භක දර්ශනයකට ඒ දෙබස් ටික හොඳයි , කතාව නැවතිලා ටිකකින් මට එහෙමත් හිතුනා .. කොහොමත් සම්භාව්‍ය චිත්‍රපටි කියන ඒවා පටන් ගන්නේ  මුඩුක්කුවක් ළඟ තියෙන ටැප් එකක වතුර ගන්න එකකින්, දරකුස්සියක දුප්පත් ගෑනියෙක් බත් උයන දර්ශනෙකින් , මුහුදක් ළඟ මෙලෝ හසරක් නැතුව බලන් ඉන්න ගෑනියකගේ දර්ශනයකින් එහෙමත් නැත්තම් දඩි බිඩි ගාලා කෝච්චියක් යන එකෙකින් වගේ එකකින්නේ .

මගුලක් හිතනවා මමත් කෝ යතුර දුන්නේ නෑනේ අර බඩා.

"ආ ..මෙන්න මොක්කද නම කිවේ ..."

"මම රංග .. "

"හා ,මෙන්න යතුර . අනික් යතුර කාමරේ ඉන්න අනිකා ගාව ඇති දොරවල් ඇර දාලා ගිහින් අරක මේක නැතිවුනා කියන්න නං එන්න එපා ."

"හා "

කොළඹ ... හ්ම් හෙට ඉඳන් කොළඹ ජීවිතේට හුරු වෙන්න ඕන , චිත්‍රපටියක වගේ වුනානං, එහෙම නැත්තම් මේක නව කතාවක් වුනනාම් , ඊළඟ දර්ශනෙට එහෙම නැත්තං ඊළඟ පිටුවට යද්දී ටයි එකක් දාගෙන ,ඒ සී කරපු කාමරේක ලස්සන ප්‍රයිවට් සෙකට්‍රි කෙනෙක් එක්ක ඉන්න සීන් එක, ඊට පස්සේ කම්මුලට අතක් තියාගෙන අතීතය මතක් කරනවා . දැඩි බිඩි ගාලා පරණ දුක් විඳපු සීන් මතක් වේගෙන යනවා , එතකොට අර සේකට්‍රි ඇවිත් සර් කියලා කතා කරනවා ..

ඇයි?

ඒ සද්දෙට මම උද ගිහින් බිම වැටුනා ...මොක්කේද යකෝ මේ ..

"ඔයාද මේ කාමරේට අලුතෙන් එන්නේ ,"

"ම්ම් ඔව් ."

"අර ඇඳ ඔයාට .."

නෙදකින් මේකා කතා කරන්න දන්නේ නෑනේ , පිරිමියෙක් නෙවේද දන්නේ නෑ.

"ඔයාගේ නම මොකක්ද ?"

"රංග ... උඹ කවුද මචං..."

"මම නයනජිත් , "

එතනින් එහාට ඌ මගෙත් එක්ක කතා කළෙම නෑ.
රෑ කෑමට මම එලියට යන හදල ඇහුවමත් හ්ම් කිව්වා විතරයි , අම්මප චිත්‍රපටියකටනම් නියම පොර අර හෙන ගුප්ත පොරවල් ඉන්නේ අන්න එහෙම එකකට මරු. 70 දශකයේ විතර ටිපිකල් ලිපිකරු චරිතෙකට නියමෙට ගැලපෙනවා . තෙල් ගාලා කොන්ඩේ පැත්තට පීරලා , හොඳට අයන් කරපු ෂර්ට් එක ඇඳලා පාට තුනේ පෑන් තුනක් උඩ සාක්කුවේ ගහගෙන ,

හ්ප්ප්
"කොහෙද හුත් .. උඩබලාගෙන ඇඟවල් දිගේ යන්නේ කැ..... "

"සොරි අයියේ "

"සොරි තමා ...කේ සොරිය."

තව ටිකෙන් කනවා නැවකට . හැබැයි එහෙම ගුටි කන්න වුනානම් ඒක චිත්‍රපටියක ගුටි කනවා වගේ වෙන්නේ නැති බව ෂුවර්. චිත්‍රපටියක නම් ඉස්සෙල්ලම බඩට ගහනවා , එතකොට දෙකට නැවුනම පිටට ගහනවා එතකොට බිමට වැටෙනවා ගැහුවේ බඩට වුනාට කටේ කොනකින් ලේ පෙරෙනවා , එතකොට කෙල්ල දුවගෙන ඇවිත් උකුලේ ඔලුව තියාගෙන අඬනවා..

"මොනවද මහත්තයා ඕන ..."

"එළවලු කෑම එකක් "

"එළවලු එකක් පාආආආර්සල්ල්ල්ල් ... එකසිය විස්සයි "

"මොකක් ??"

Friday, February 19, 2016

අම්මටසිරි දයාසිරි , සොරි



ක්‍රීඩා ඇමතිතුමා ගැන කතාබහ හැමතැනමය , මූණුපොත පුරාවට ක්‍රීඩා ඇමතිතුමා සමග ක්‍රීඩක ක්‍රීඩිකාවන් ගහපු සෙල්ෆිය , ඇමතිතුමා ඩෙනිමකුයි ටී ෂර්ට් එකකුයි ඇඳගෙන අපේ කණ්ඩායම් දිරිමත් කරන හුරේ දාන පින්තුරය ,

බ්ලොග් අවකාශයේ මෙන්ම පත්තර පිටු වලද ඇමතිතුමාගේ කැපවීම නිහතමානිත්වය ගැන වර්ණනාය , ඒ අතරේ අපේ සාග් කණ්ඩායම රන් පදක්කම් 25 ක් දිනාගෙන සමස්ත පදක්කම් 186 ක් දිනාගෙන ඉන්දියාවට පමණක් දෙවැනි වී සිටියි . සියලු ක්‍රෙඩිට් ඇමතිතුමාට බරවෙයි. ඒ අව් අස්සේ ඕල් රවුන්ඩර් කෙනෙකු සහ හිටපු මෙගාස්ටාර් කෙනෙකු වන ඇමතිතුමා කණ්ඩායමට සුබ පතා ගීතයක්ද ගායනා කරයි .