මිත්තරයෝ ටික

Wednesday, April 26, 2017

එන්න එලියට දොර ඇරන්..





කසුන් කල්හාර කියන සින්දුවක් තියෙනවා එන්න එලියට සොඳුර දැන්  කියල පටන් ගන්න . මේ සින්දුවේ " එන්න එලියට සොඳුර දැන්  " කියන කොටස අහනකොට ඒ වචන පේලිය සම්බන්ධ කතාවක් මතක් වුනා . සින්දුව වගේම හරිම රෝමාන්තිකයි අම්මප , නැද්ද හා...

ෆයිනල් ඉයර් ඉන්නකොට සෙනසුරාදා උදේ ලෙක්චර් එකක් තිබ්බ(ලු) , එක කරන්නේ විසිටින් ලෙක්චරර් කෙනක්(ලු) , එත් ඉතින් ඒ ලේච්චරයවත් ,ලෙක්චර් එකවත් කවදාවත් අපි දැකලවත් අහලවත් නෑ, මොකද සිකුරාදා හවස් වෙනකොට කැන්ටින් කෑම එක පිදුරුවගේ පේන්න ගන්න නිසා , ඉතින් ඒ නිසාම අපි මාරු සිකුරාදා හවසට , සිකුරාදා හවස බස් එකට මායි ,ජිල්බුවයි දෙන්නා දුවන්නේ ගෙදර යන්න , නුවරින් පහමාරට අද්දන බස් එක අල්ලගන්න ඉතිං සිකුරාදා අන්තිම ලෙක්චර් එකත් කට කරන්න වෙනවා  , නැත්තං ඉතිං හතර හමාරට පේරාදෙණියෙන් ගියොත් පහමාරට නුවර ගුඩ්ෂෙඩ් එකට යන්න ජෙට් එකක් අරං යන්න වෙනවා , එත් ඉතිං ඩොනල්ඩ් ට්‍රම්ප් කියලා එකෙක් ඇමරිකාවේ ජනාධිපති වෙනවය , උගේ බෑනා වුනොත් එහම ජෙට් එකකින් යන්න පුළුවන්ය කියලවත් ඒ කාලේ දැනගෙන උන්නේ නෑනේ . අනික ට්‍රම්ප් ලොක්කා අපිව දන්නෙත් නෑ, දන්නවනම් කොහොම හරි බෑනා කරගෙන ජෙට් එකක් දෙනවා නුවරට යන්න

රන්දෙණිගල හරහා බදුල්ලට නුවරින් අන්තිම බස් එක පහමාරට නුවරින් , මොකද හයහමාරෙන් පස්සේ පාරට බස් ඇතුල්වෙන්න දුන්නේ නෑ ඒ කාලේ, හේතු දෙකක් නිසා . එක හේතුවක් තමා ආරක්ෂාව ,මේ පාර වැටිලා තියෙන්නේ රන්දෙණිගල ඩෑම්  එක උඩින්ම වගේ , ඒ වගේම වික්ටෝරියා වෙල්ල, රන්ටැඹේ වේල්ල වගේම මිනිපේ නව අමුණටත් ප්‍රවේශ මාර්ග වැටිලා තිබුනේ මේ පාරෙන්මයි . එනිසා ආරක්ෂක හේතුමත කියලා කියනවා . ඒ වගේම අනික් ප්‍රශ්නේ අලි ,
 යන්තන් කරුවල වැටෙනකොට පාරට අලි එනවා  ඒ නිසා හය හමාරෙන් පස්සේ ඒ පාරේ ගමන් තහනම් .

අන්තිම බස් එකට කලින් තියෙන්නේ තුනහමාරේ බස් එක . එක අල්ලගන්න පුලුවන්නම් ගොඩ මොකෝ ඔෆිස් ටයිම්  නෙවෙන  නිසා සීට් ගානට වගේ තමා සෙනග ඉන්නේ .  අහිංසක මායි, අහිංසක ජිල්බුවයි දෙන්නගේ අහිංසක කමක මහත කියන්නේ ,අපිදෙන්නා එකට එකම ගමට ගියාට කවදාවත් එකම සීට් එකේ වාඩිවෙන්නේ නෑ. . ඒ මොකද කියනවනම් අපි දෙන්න සීට් දෙකේ වාඩිවුනාම ලස්සන සුරංගනාවෝ වගේ කෙල්ලෝ දෙන්නෙක් ඇවිත් සීට් එකේ අනික් පැත්තෙන් වාඩිවෙයි කියන අහිංසක සිතුවිල්ල නිසා, ඒත් මේ ලෝකය හරිම කූරයි සහෝදරවරුනි . අහිංසක අපේ අහිංසක සිතුවිල්ල හැමදාම හීනයක්ම තමා , එක්කෝ මහා තඩියෙක් ඇවිත් ජනේලෙට  හිරවෙන්න තදවෙලා හරි නැත්තම් කරේ ඔලුව තියාගෙන ගෙදරට වඩා ඳින් බුදියන අපතයෙක් එක්ක මුළු ගමනම ගිහින් ආපහු ඊලඟ සතියෙත් අර හීනයම කරපින්නාගෙන බස් එකට නගිනවා .

එදානම් අපිට තුනහමාරේ බස් එක අල්ලගන්න පුළුවන් වුනා , මොකෝ හවස තිබ්බ ලෙක්චර්ස් දෙකම කට කරලා දවල්ට කාපුගමන්ම ෆැකල්ටියෙන් පැන්න නිසා .

ඔය බස් ඒ දවස්වල තේ බොන්න නවත්තන්නෙම කීර්තිබණ්ඩාරපුර පහුවෙලා කිලෝමීටරයක් විතර ගියාම පිට්ටනියක් මැද වගේ තියෙන තැනක හෝටලේක . එතන ඉඩ තියෙන නිසා බස් එක ලේසියෙන්ම නවත්තන්න පුළුවන් නිසා ඩ්‍රයිවර් උන්නැහේටත් ලේසියි මං හිතන්නේ .

එතන තිබ්බ ලොකුම කේස් එක තමා ටොයිලට් කේස් එක . තිබ්බ එකම ටොයිලට් එකට යන්න බස් එකේ උං පොරකනවා , ඉතිං ඕකට විකල්පයක් ජිල්බුවයි මායි හොයාගත්තා. කඩේ පිටිපස්සෙන් කඩේ ගෙදර පැත්තට ගියාම තියෙනවා පොඩි ටොයිලට් කෑල්ලක් . කටු මැටි බිත්ති හතරකින් වට කරපු උඩ පොඩියට සිංහල උළු වහපු අඩි දෙකේ දෙකේ නෙවේ නිකං එකහමාරේ එකහමාරේ විතර ටොයිලට් කෑල්ලක් . ජිල්බුවාට සක්‍රිය දුම්පානයේ නිරතවීමේ අත්‍යවශ්‍යතාවය නිසාම එතන කොහොමත් මරු තැන .

එකම අවුල ඒක ඇතුලට ගිහින් අර තියන දොර වහගන්න එක , බිත්ති දෙක සෙට් වෙන මුල්ලේ කොනටම හිරවෙලා හුස්ම හිරකරගෙන ඇඟේ යන්තං ගෑවී නොගෑවී දොර වහගන්නේ බොහොම අමාරුවෙන් . කීප සැරයක්ම ෂර්ට් එකේ බොත්තම් කැඩිලා තියෙනවා ඔය දොර වහද්දි .

ඉතිං අදත් ජිල්බුවා කලින්ම ඇතුලට රිංගුවා , ටිකක් ඈතට වෙලා මම බලං ඉන්නවා දැන් මූ එලියට එනකං. සෑහෙන වෙලාවක් ගතවුනා මූ නෑ. මට නිකං පේනවා වගේ වහලේ එක උළු කැටයක් යාන්තමට උඩ යනවා . ආපහු පාත්වෙනවා . දැන් මටත් ඉන්න බැරි ගානට ඇවිත් . පඳුරක් අයිනට අල්ලනත් හදලා එත් මුදලාලිගේ ගෙදර ලඟම නිසාත් මූ මෙච්චර වෙලා මොන මගුලක් කරන්වද කියලා බලන්නත් එක්ක දොරට දෙපාරක් විතර ගැහුවා .

දඩ බඩ ගාලා දොර ඇරගෙන මූ සිප් එකත් බාගෙට වහගෙන එනවා එලියට, දොර ඇරපු පාරට ටිකිස්  ගාලා ෂර්ට් එකේ බොත්තමක් කඩලා ගියා . එකවත් ගානක් නැතුව මූ පැන්න එලියට

" මොකෝ බං හොල්මනක් දැකල වගේ , මොන හු..... කලාද මෙච්චර වෙලා "

"අඩෝ මාර සීන් එක බං"

" මොකක්ද "

" ඔය ටොයිලට් එක එහාපැත්තෙ තියෙන්නේ මොනවද ගස් පේලියක් වැටක් වගේ "

" ඉතිං"

"ඉතිං ඒකෙන් එහා පැත්තේ තියෙනවා ලිඳක් "

" ළිං මොන හුයන්නටද බං, නාන්නද මෙතන  , අහක් වෙයන් ඔතනින් මට ඉන්න බෑ බොක්ක පැලෙන්න එනවා, මෙයා මගුලක් කියවනවා  "

" නෑ  බං ඒ ලිඳේ කිරි ටොයි කෑල්ලක් නානවා බං. මං හිතන්නේ මුදලාලිගේ දුව "

" ඉතිං "

" ඉතිං ගොං මෝලෝ , ඒකි නාන්නේ ඇඟේ නූල් පොටක්වත් නැතුව "

" නෑ , අයින් වෙයන් හුත් ... කියවන්නේ නැතුව "

ජිල්බුවාව පෙරලගෙනම මම ටොයිලට් එක ඇතුලට පැනලා දොර වහගත්තා ,වෙනදා සීරුවෙන් වහන දොර කොහොම මොන  විදිහට වැහුවද මට මතක නෑ.  අම්මට හුඩු ඇත්තනේ යකෝ හැබැයි අර අන්දර  ගස් පේලිය නිසා හරියට පෙන්නේ නෑ. පේන්න නම් පොඩ්ඩක් ඉස්සෙන්න ඕන ඇඟිලිවලින් , එතකොට  වහලේ ඔලුව වදිනවා , උළු කැටත් ඉස්සෙනවද  කොහද , දැන්නේ තේරුනේ ඉස්සෙල්ලා උළු උඩ  ගියේ මොකද කියලා

" මචං අනේ හොඳ එකා වගේ ඉක්මනට වරෙං ඈ. , අනේ සුදු පුතේ වරෙං ඈ, බස් එක අද්දන්න කලින් වරෙං ඈ මගේ දෙයියෝ . මමනේ පෙන්නුවේ , අනේ මට තව එක සැරයක් දියං  ඈ බලන්න .

ජිල්බුවා එළියේ ඉඳන් පින්සෙන්ඩු වෙනවා , ඕවට සැලෙයි අපිනං.

" කිව්වහම වරෙං ඈ. මම ආව නිසානේ තොට චාන්ස් එක ලැබුනේ , මට ඕනේ නං කියන්නේ නැතුව ඉන්න තිබ්බනේ , අනේ වරෙන්කො බං. " ජිබුවාගේ ඇඩියාව  ඉවරයක් නෑ.

"උඹ එන්නේ නැද්ද , අන්න බස් එක යනවා , වරෙන්කො හු.............."

මම සද්ද නෑ , ජිල්බුවාට කේන්තිය ඉවසගන්න බරුව ඈති , අන්තිමට හෙන බිඳුණු හඬකින් ඌ මෙහෙම කියනවා .

"අනේ වරෙන් බං එලියට දැන් තෝ ඕක ඇතුලේ ඉද්දි නැග්ගොත් එහෙම  එලියට එන්නම බැරිවෙයි "




ශ්‍රී සුභ වසන්තම් 

Wednesday, April 19, 2017

බුලත් විට


" සමාරා  බෝඩිමටද යන්නේ "

"ඔව් සර්"

" මම ඩ්‍රොප් කරන්නං, නගින්න "

" ම්ම්ම්ම්....මේ.... මම බස් එකේ එන්නං සර් "

" මම ගිලින්නේ නෑ ළමයෝ , එන්න නගින්න ,  හා හා පිටිපස්සෙන් බෑ, මට ඩ්‍රයිවර් වෙන්න බෑ , ඉස්සරහට එන්න ඉස්සරහට " ඒ දෙබස් ටික නම් හැම නවකතා , කෙටිකතා , චිත්‍රපටි , ටෙලිනාට්‍ය ,චිත්‍රකතා , වේදිකා ආ නෑ වේදිකා නාට්‍ය වලනං එහෙම දෙබසක් ඇහිලා නෑ තමා . එත් තියෙනවද කවුද දන්නේ , මොකෝ හැමදාම වේදිකා නාට්‍ය බලන එකක්යැ. කොහොම වුන ත්සමාරා  ඉස්සරහ සීට් එකේ තියාගෙන රවුමක් යන්න තියෙනවනම් ඒ මදැයි .

"සර්".................... "සර්"....................."සර්"

" ඔහ් .. ඇයි සමාරා  ...'

"ඇයි සර් යන්නේ නැත්තේ .. අර පිටිපස්සේ වාහන හිරවෙලා ..හෝන් ගහනවා "

ඒ  එක්කම ඉස්සර කරපු පොඩි මරුටි කාර් එකක හිටපු තරුණ රියදුරා පැති වීදුරුව පහතට කරලා කටපුරා කුනුහරුපයක් කිව්වා. ඉරිසියා කාරයා , කවුද දන්නේ සමාරා ට බැල්ම දාන කුපාඩියෙක්ද කියලා , මදාරා වම් අතින් කට වහගත්තේ ආපු හිනාව නවත්තගන්න  ,ඇඟිලි වල නියපොතු පාට කරලා , ඇඟිලි හතරක රතුපාටින් එකක් විතරක් අළු පාටින්

"සර් යමු ... දැන් පිටිපස්සේ ඉන්න එවුන් ගහයි ඇවිත්"

තව එකෙක් ඉස්සර කරලා කුනුහරුපයක් කිව්වා , යකෝ මරුටි කාරයොන්ටමනේ  තදියම , දැනගනියව් මේක මොන්ටෙරෝ එකක් හරිද
 වෙනදා  නිව්ටන්ගේ තුන්වන නියමයට අනුව ප්‍රතිචාර දක්වන මට අද කේන්තියක් හිත අහලකටවත් ආවී නැති එක ගැන පුදුමයක් දැනුනෙත් නෑ. සිගනල්  එක දාලා හෙමීට පාරට ගත්ත මට නම් කිසිම හදිසියක් තිබ්බේ නෑ.

*******

"ඩැඩි කැන්  යූ  බ්‍රින්  වර්ල්ඩ් මැප් ඇන්ඩ් අ සයන්ස් බුක් වෙන් යූ ආ කමින් .."

"ඩැඩි අයි ඔල්සො හැව් අ ලිස්ට් , ප්ලීස් බ්‍රින් ඕල් දෝස්"

ලොකු දුවයි පුතයි දෙන්න තරගෙට කියපු දේවල් මතක් වුනත් මේ ඒවා ගන්න වෙලාවක් නෙවේ , මෙහෙම චාන්ස් එකක් ආපහු එන්නේ කවදද , සමාරා ගේ  රූපෙන් වාහනේ ඇතුලේ දිස්නේ දෙනවා , පාර අයිනේ ඇවිදින හැමෝම සමාරා  දිහයි මගේ දිහයි බලනවා , මගේ හිත ආඩම්බරෙන් පිරිලා ගියා , සමාරා  අලුතෙන් ආපු ඩේටා එන්ට්‍රි ඔපරේටර් , සෙක්ෂන් එකේ කොල්ලෝ සමාරා  වටේ කැරකෙන්නේ හරියට පොල් කුරුමිණියෝ ගොබෙ වටේ කැරකෙනවා වගේ .

"සර් මේ කොහෙද යන්නේ මේ පාරේ නෙවෙයිනේ මම යන්නේ"

"ඉන්න ළමයෝ , මොකෝ හදිස්සි , අර පාරේ මේ වෙලාවට හොඳටම ට්‍රැෆික් "

"අනේ නිකං ඉන්න සර් ට්‍රැෆික් කොහෙද ඒ පාරේ .." සමාරා  හිනාවුනේ හරියට මිනි කිංකිනි හොලවනවා වගේ , මාත් ඒ සද්දෙටම හිනාවුනා ,වෙනදා කහ ඉරෙන් ආ නෑ දැන් සුදු ඉරනේ  පනින්න ඉන්න මිනිස්සු දකිනකොට කකුල යන්නේ ඇක්සිලේටරේට අදනං ඈතින් දකිනකොට බ්රේක් වෙනවා , බූරුවා අනිනවා තව ටිකෙන් පිටිපස්ස ගලවලාම යන්න , මුන්ට තියෙන හදිස්සිය .

"සර් සර්ට වයස කීයද දැන් " මම හිතුවට වඩා සමාරා  කටකාරයිනේ

" ම්ම්.. ඔයාම කියන්න බලන්න කීයක් වගේ පේනවද කියල "

" ම්ම් හතලිස් අටක් "

" ඔහ හොඳයිනේ "

" ඇයි සර් "

" ඇයි කියන්නේ "

"මට දැන් පනස් එකක්" , ඇත්ත වයසම කියනවට වඩා තව අවුරුදු දෙකක් අඩුවෙන් කිව්වේ එකෙත් පොඩි ගතියක් තියෙනවා කියල හිතුන නිසා .

" අනේ ඇත්තද සර්, මම හිතුවෙම හතලිස් පහක් හයක් ඇති කියලා , මම රුවනි එක්කත් කිව්වේ සර්ට හතලිස් පහක් විතර ඇති කියල "

ඒ කියන්නේ මෙයා මං ගැන උනන්දු වෙනවා ,  " ඉතිං රුවනි මොනවද කිව්වේ "

" කිව්වේද , කිව්වේ කුකුලන්ගේ කොහොමත් වයස පේන්නේ නෑ  කිව්ව... හහ හාහ් .. " ආයෙමත් අර මහා සද්දෙට හිනාව

"ලොකු දූ ඩෝන්ට් ලාෆ් ලයික් දැට්...  ගර්ල්ස් ආ නොට් ලාෆින් ටූ ලව්ඩ්ලි.."
මයුරි කවදත් හිනාවුනේත් නෑ, දුවටවත් හයියෙන් හිනාවෙන්න දුන්නෙත් නෑ, එත් කෙල්ලෙක් මෙහෙමෙ මහා සද්දෙට හිනාවෙන එකත් මාර රොමැන්ටික්
. අපේ වෙඩින් ෆොටෝ එක දැක්ක යාළුවො හැමතිස්සෙම කිව්වේ
" මොකක්ක්ද බං ගෑනිට හිනාවෙන්න උගන්නපන්කෝ ,-- ඒ ගෑනිට හිනාවෙන්න බෑ  බං මූ කට පාවිච්චි කරලා වැඩියි හැක හැක .."
කොහොමත් ඔය දෙබස් කාන්ඩේ වරදින්නේ නෑ නසරානි යාළුවො එක්ක සෙට්වුනු වෙලාවට .

සමාරා ට වයස කියද "

" මට විසි හයයි සර් "

" මැරී කරලද "

" නෑ සර්  අයියා රටනේ , ලබන අවුරුද්දේ නෙවී ඊළඟ අවුරුද්දේ තමා එන්නේ , ආවම තමා වෙඩින් එක ."

" ඉතිං අයිය රට හිටියම මොකෝ , බෝයි ෆ්‍රෙන්ඩ් කෙනෙක් නැද්ද , "

" අයියෝ මැට්ටෝ , මම එයාට කියන්නේ අයිය කියලා තමා "

" කාටද මැට්ටි මැට්ට  කිව්වේ , ගලවනවා කන ,"
 මම බොරු තරහක් පෙන්නලා සමාරගේ කන මිරිකුවා ඇත්තටම මිරිකුවා කිව්වට නිකං කනෙන් අල්ලන් හිටියා විතරයි , සිනිදුම සිනිදු කන් පෙත්තක් .

" අයියෝ .. අතාරින්නකෝ සර් , අනේ ප්ලීස් , අනේ අනේ .. ආයේ කියන්නේ නෑ."සමාරා  අත්  දෙකෙන්ම මගේ වම අතේ එල්ලුනා , ඒ අත්  දෙකේ සිනිදු , හරියට මල් පෙති ගොඩක් උඩ මගේ අත තියාගත්තා වගේ සැහැල්ලුවක් .

"ඌයි මගේ කන , ඉරුනද කොහෙද හුහ් .. " බොරු තරහක් පෙන්නපු මදාරා ගස්සලා ශටර් එකෙන එලිය බලා ගත්තා . මට තිනියම හිනා , කාලෙකට පස්සේ හිතට වගේම ගතටත තරුණ බවක් දැනෙනවා .

"කෝ බලන්න මූණ" , මම සමාරා ගේ නහයෙන් අල්ලලා මගේ පැත්තට හැරෙව්වා .

"ඌයි , ඒ ගමන නහය කන්නද හදන්නේ ,  මම තරහයි , යන්න " තාම බොරුවට ඔරවාගෙන මට හිනාව නවත්තගන්න බෑ .

*******

"සර් සර් සර් අනේ අනේ අනේ .."

"මොකද සමාරා  ... " මොනවත් හිතාගන්න් බැරුව මම මදාර දිහා බලමින් වාහනේ ස්ලෝ කළා, ආපහු හෝන් පාර , පේව්මන්ට් එක  උඩට දාලම මම වාහනේ නැවැත්තුවා , පේව්මන්ට් එක දිගේ ඇවිදගෙන ආපු වයසක ගෑනු මනුස්සයා ඔරවගෙන අයින් වුනේ කියන්න ආපු  දේවල් ගිලගෙන වෙන්න ඇති

"මොකක්ද "

" අර සර් අර .. බුලත්විට "

" ඉතිං "

"ඉතිං කියන්නේ මැට්ටෝ අපි විටක් කමුකෝ , ආ සොරි සොරි මැට්ටා නෙවී සර් "

" විට කන්න , ඔයා "

" මම නෙවේ "

" එහෙනං"

" අපි , අපි දෙන්නම, සර්රුයි මායි"

" අනේ මම විට කන්නේ නෑ"

" අනේ සර් , අදට විතරක් කමු , ප්ලීඊඊඊස් , අනේ සර් "

" හා ඉන්නකෝ එහෙනං අරන් එන්න "

 වාහෙනෙන් පැන්න මම පාරේ අනික් පැත්තට දුවන්න් හැදුවා විතරයි , කොහේදෝ ඉඳලා ආපු මෝටර්  බයිසිකලයක් බරාස් ගාල බ්රේක් ගහල නැවැත්තුවේ ඇඟේ වදින්න ඔන්න මෙන්න කියලා .

" මොකක්ද අංකල් , මැරෙන්න ඕනේ නම් කෝච්චියට පනිනවකෝ , මගුල " බයිසිකලේ හිටපු ගැටයා කියපු විදිහට මට උගේ කන පොඩි කරන්න හිතුනා , අංකල් .... දෙන්න හිතෙනවා හක්ක පනින්න අං.........ක.........ල්."

" ආ මෙන්න "

" අයියෝ සර් තව ටිකකින් බයිසිකලෙකත් හැප්පෙනවා නේ, නිකං යයි මැට්ටා කියන්නේ "

" මොකක්ද කියන්නේ මෝඩි "

" ඌයි සර් , ඌයි කන , අතාරින්නකෝ  "

" සර් , අපි අර පාක් එකට යමු , මෙතන නවත්තලා , බහින්නකෝ සර් "

" බහින්න , මෙතන ?"

" ඔව් , ඇයි මොකෝ "

' කවුරු හරි දකියි , "

" ඉතිං මොකෝ , අපි වැරදි වැඩක් කරනවයි "

*******



අමාත්‍යාංශයක අතිරේක ලේකම් කෙනෙක් හැටියට සිය ගානක් පාලනය කරන්න මම, මේ හුරුබුහුටි පුංචි කෙල්ල ඉස්සරහ දමනය වෙන අපූරුව මටත් හිතාගන්න අමාරුයි .
ෆෝන් එක රිං වෙන්න ගත්තා " HOME " කියලා තිරයේ දිස්වුනත් කෝල් එක කට් කරපු මම ෆෝන් එක ඕෆ් කලේ කිසිම දෙයක් මේ සුන්දර මොහොතට බාධාවක් කරගන්න ඕන නැතිනිසයි .

" කන්නකෝ සර් , මෙන්න මෙහෙම .. බුලත් කොලේ දෙපැත්ත කඩලා විසි කරන්න ,        ඊට පස්සේ හුණු හොඳට කොලේ ගාලා මැදට පුවක් කෑල්ලයි දුන්කොල කෑල්ලයි තියලා , ගුලි කරලා කටේ දාගෙන හපන්න මේ වගේ , ඔහොම නෙවී මැට්ටෝ , ඉන්න මම හදලා දෙන්න , ආ කට අරින්න , දැන් හපන්න , "

" අම්මෝ සර් මත්වුනා " කියාගෙන මගේ ලඟට දුවගෙන ආපු සමාරා  මගේ ඇඟේ එල්ලුනා , එත් ජීවිතේට බුලත්විටක් නොකාපු මම ඊටවඩා මත්වෙලා හිටියේ , මදාරා ඇඟේ එල්ලුණු පාරට මං සමාරා  එක්කම බිම වැටුනා , බිම වැතිරිලා හිටපු මගේ බඩ  උඩින් ඔලුව තියාගත්තා සමාරා  කියවන්න ගත්තා ,

" සර් අර ඈත පේන තරුව මොකක්ද "

" මන් හිතන්නේ සිකුරු තරුව , මදාරා අපි ඒ තරුවට යමුද , හැබැයි අපි දෙන්න විතරයි "

" අනේ යමුකෝ, එතකොට මම රස්සාවෙන් අයින් වෙනවා , ඔයා එනකන් උයලා බලාගෙන ඉන්නවා "

අපේ අහිංසක ආදරේ
ලොවම එරෙහිවන ලොවට වසන්වන
අපේ අහිංසක ආදරේ

උයන් කොනක හිද සිසිලස විදිනු බැරී
අවන්හලක ලැග දොඩමලු වන්න බැරී
පවන් රොදක නැග සිහිනෙක වෙලෙනු බැරී
අපේ අහිංසක ආදරේ


කීවත් කෙනෙකුට අදහා ගන්න බැරී
කියන්නෙ කෙලෙසද මටවත් සිතනු බැරී
රන්හුය පටලා කෙලවර දකිනු බැරී
අපේ අහිංසක ආදරේ

"අනේ ලස්සනයි , අපි එහෙට ගියාම මුළු දවසම සින්දු කියමු ..."

" ඔයා නටන්න , මම කියන්නම් "

" අනේ හරිම ෂෝයි "

මුළු ලෝකෙම නැවතිලා , ලෝකේ පණ තියෙන ප්‍රාණීන් ඉන්නේ මායි සමාරා යි විතරයි . ගහකොළ , මිනිස්සු හැම කෙනෙක්ම නතරවෙලා , සීතල හුළඟ විතරක් අපේ වටේට ඇවිදිනවා .. තරු අපේ ළඟටම ඇවිත් ආපහු යනවා . වලාකුළු අපේ  වටේටම නටන්නේ අපහු අහසට යන්න අදහසක් නැතුව වාගේ .හඳේ හාවා අපි දෙන්නගේ නම හඳේ ලියනවා ... ජීවන සමාරා  ...

*******

"ඩැඩි , ඩැඩි   වෙක් අප් ,යූ ඩිඩ්න්ට්  බ්‍රින් මයි ස්ටෆ් යෙස්ටර්ඩේ .." මම උඩ ගිහින් ඇහැරුනේ ලොකු දුවගේ සද්දෙට

"වට් ඩැඩි ... ආ යූ චුවින් ක්විඩ් .."

"ඊයා කාමරේ පුරාම බුලත් කෙල ඈක්කා"







ශ්‍රී සුභ වසන්තම් 

Thursday, April 7, 2016

බස්සිට බනිමු දිනේෂ්ට නෙලමු



දෙසැම්බර් මාසේ අර බට කොස්සි පොතක් එලි දක්වුවනේ , එකට කිව්වේ ඉතා කෙටි කලබල සිහින කියල . ඉතිං ඔය පොතට බනින්න අගනා අවසථාවක් ඇවිත් තියෙනවා . මේ සිකුරාදා ඒ කියන්නේ හෙට අප්‍රේල් අටවෙනිදා හවස හතරට පුවත්පත් මණ්ඩලේදි ,

අන්න ඒ වෙලාවට සෙට්වෙලා පොත ගැන හිතෙන දේ ගැන සාකච්ඡා කරන්න , සාකච්ඡා කරන්න කිව්වට අපිට නම් තියෙන්න බනින්න විතරයි . කොහොමත් හැම සිකුරාදාම හවස එතන කවි කතා ගැන විවිධ සාකච්ඡා තියෙනවා.

මේ සැරේ චාන්ස් එක බස්සිට බනින්න . තැන තියෙන්නේ රාජගිරිය කාසල් මාවතේ , කාසල් රෝහල ඉදිරිපිට පාරෙන් අනිත් පැත්තේ .

බසිස් දැකපු කෙටි කලබල සිහින අපිට් අපෙනුනු හැටි ගැන හැමෝටම කියන්න එකතු වෙන්න . ඊට කලින් බනින්න්න ඕනේ නම් මෙතනට ගිහිං බනින්න



*******



අනික් සීන් එක අපේ දිනේෂ් මලයාගේ , මිනිහා ඉතාලියේ ඉඳන් ඇවිත් අපිට පාට් එක දාන්න හදන්නේ , ඒවා කොහෙද ? අප්‍රේල් විසිතුන අවුරුදු එහෙම කාල ඉවරවෙලා තෙල බහින්නත් එක්ක දිනේශයට නෙලන්න තියෙන අවස්තාව මිස් කරගන්න එපා .

මහවැලි කේන්ද්‍රය තමා තැන . ඒක තියෙන්නේ නෙලුම් පොකුණ මාවතේ .

දිනේෂ් කියන්නේ අපේ වර්ණ බ්ලොගය ලියන කොලුගැටයා . මිනිහගේ කතාවල තියෙන බටහිර ආකෘතියට බ්ලොග් කියවන හැමෝම කැමති වුනා මම දන්නා තරමින්. විවිධාකාරයේ ආදර කතා ,රහස් පරීක්ෂාක කතා වගේම නොයෙක් ආකෘතිවල කතා මේ අතරේ තියෙනවා .

සම්මානයට පාත්‍රවුණු ඇයද මවකි කතාව මේ අතරේ තියෙනවද කියල මම දන්නේ නෑ . එක එදාටම තමා බලන්න වෙන්නේ . කොහොම වුනත් දිනේශ්ට් සුබ පැතුම් එක්කරන්න මෙතනට ගිහිං . ඒ විතරක් මදි එදාට එන්න






Monday, March 28, 2016

මධුර වසන්තේ සතර දිගන්තේ පරණේ






මධුර වසන්තේ සතර දිගන්තේ...
මධුර වසන්තේ සතර දිගන්තේ.....
මොණර මොණරියන් රඟදේන , මධුර වසන්තේ.....
කිඳුරු කිඳුරියන් නැලවෙන කුමර කුමරියන් හමුවන මධුර වසන්තේ.....
මධුර මධුර මධුර මධුර මධුර මධුර වසන්තේ.....


බ්ලොග් සම්මාන උළෙල ඉවර වෙලා පහුවදා දවසම නිදාගත්තට පස්සේ ඇහැරුණු වෙලාවේ ඉඳන්ම හිතුනේ මේ ගැන ලියන්න ඕන කියල . බ්ලොග් සම්මාන උළෙලට ලැබෙන ප්‍රතිචාර එක්ක සෑහෙන දුරට වැඩේ සාර්ථකයි කියල හිතෙද්දි මේ සාර්ථකත්වය පිටිපස්සේ හිටපු සෙවනැල්ල කවුරුන්ද කියන එක නොකියා යන එක හොඳ නෑ .  

අද ඉඳන් බ්ලොග් සම්මාන ලාභියෝ ලාභිනියෝ ගැන හැමෝම කතා කරයි , සතුටුවෙයි ඒ වගේම ඔවුන්ට ඉරිසියා කරයි  , ඒ අතර ඉන්න එක බ්ලොග් කාරයෙක් නිසා මේ හැම දෙනාගේම කැපවීම මේ පොලොව තුල යතාර්ථයක් බවට පත්කරගන්න පුළුවන් වුනා .

ඔහු වෙන කවුරුවත් නෙවෙයි ඒ තමයි සතර දිගන්තයේ පරණේ  , එහෙමත් නැතිනම් කරුණාරත්න පරණවිතාන ,සංවිධානය සඳහා වෙහෙසුන සියලු දෙනාගේ කැපවෙම යතාර්ථයක් බවට පත්කළ අපූරු මිනිසා . 

ශාලාව ලබාදීම, පැමිණි සියලුම දෙනාට සංග්‍රහය සකසා දීම ඇතුළු බොහෝ කාරනා සිද්ධ වුනේ ඔහුගේ අනුග්‍රහයෙන් . ඊට පෙර දවසක ඔහුව මු ගැසුණු වෙලාවේ අඩුම ගනනේ මේ පාර කවුද හොඳම බ්ලොගර් කියලාවත් අහන්න උත්සුක නොවී ඇහුවේ ,"කෑම ලැස්ති කරේ 200 කට ඇතිවෙයිද ?" කියන වචන ටික .

ඉතිං අපිට කියන්න තියෙන්නේ බොහොම ස්තුතියි පරණේ කියල තමයි . මේ සරල සහ මිත්‍රශීලී බව ශ්‍රීලාංකික දේශපාලනය උපන්දා ඉඳන් දකින අපිට ආගන්තුකයි . 

පලවෙනි නෙලුම් යායය තියෙනකොට ඔහු අමාත්‍යංශ ලේකම් , මේ පාර නියෝජ්‍ය ඇමති ... ලබන පාර ....?
කවුරු වුනත් ඒ සහයෝගය අපිට ලැබෙන බව ස්ථිරයි . 

නුහුරු නුපුරුදු ඇමති පට්ටම් වලින් මොකට අමතන්නද මේ බ්ලොග් වෙනුවෙන් යමක් කරපු බ්ලොග් කාරයෙක්නේ 

ජනමාධ්‍ය නියෝජ්‍ය අමාත්‍ය කරුණාරත්න පරණවිතාන මහතාණෙනි ඔබට ස්තුතියි කියනවට වඩා ඔහුත් කැමති වෙන්නේ අපි මෙහෙම කියනවනම් 

ස්තුතියි පරණේ 


Tuesday, March 8, 2016

මේ අපේ උදාර වූ මාතෘ භූමියයි





- ප්‍රහසනයෙන් තොර දිනය නාස්ති වූ දිනයකි


මෙසේ කියා ඇත්තේ එදා මෙදා තුර ලෝකයේ බිහිවූ විශිෂ්ටතම ප්‍රහසන ශිල්පියා වුනු චාලි චැප්ලින්ය .

නමුත් ශ්‍රී ලාංකිකයින් හැටියට අප කිසිවෙකුගේ දිනයක් නාස්ති වූ දිනයක් ලෙසට ගෙවෙන්නේ නැති බව මහත් අභිමානයෙන් කියා සිටීමට හැකියාව ඇත. 
නිදහසින් පසු සත්වන දශකය ගෙවා දමමින් සිටින අපි ඒ පිළිබඳව නිහතමානීව ආඩම්බර විය යුතුමය. 

ඒ මන්ද යත් ගෙවෙන හැම තත්පරයක් පාසාම පාලයින් සහ ජනතාව එකිනෙකාට නොපරදින ආකාරයෙන් විහිලු සපයමින් සිටින නිසාය. 
වසර දෙදහස් පන්සීයක ලිඛිත ඉතිහාසයක් සහිත අභිමානනීය ජාතියක වර්තමාන හැසිරීම මෙසේය. 

රාවණා ගේ මිනියට පන ලැබී සිංහලයා ලෝකය පාලනය කරන තුරුද ,රාවණාගේ පිහිටෙන් සක්වල ජය ගැනීමටද,  අපි බලා සිටින්නෙමු . එ අතරේ ගමට යන බස් රථය නොමැති වීම නිසා බස් හෝල්ට් වල රය පහන් කරන්නෙමු . බස් ගාස්තු ඉහල යාම නිසා හතර අතේ පලි ගහන්නෙමු . ඉන්ධන මිල , අඩු නොකරන නිසාත වාහන වල බදු වැඩි කල නිසාත් සිංහලේ ස්ටිකර් අලවාගෙන ඉන්දියානු මරුටියක් පදින්නට නොහැකි වීම ගැන පශ්චත්තාප වන්නෙමු .

දියසෙන් කුමරු පහල වී රට සමුර්ධිමත් කරන තෙක් අපි බලා සිටින්නෙමු . රසායනික පොහොර එපා කියමින් නාථ දෙවියන් සමග පෙලට වාඩිවී පිකටින් කරන්නෙමු, ඒ රසායනික පොහොරම රුපියල් 350 ඉල්ලා නැවත කෑ ගසන්නෙමු.

රුධිර පාරවිලයන කට්ටල නොමැති වීම නිසා වකුගඩු රෝගීන් මියැදෙද්දී දළදා මාලිගාව වටා කාර් රේස් පදින අයුරු රුසියානු ගණිකාවන්ට තුරුළු වී බලා සිටියෙමු .

ජාතික සංහිඳියාව ට කෙලවෙතැයි බියෙන් විල්පත්තුව වනසා දමා කාන්තාරයක් කරන තුරු අපි බලා සිටින්නෙමු . අල්ජ්සීරාවේ විපත්තුව ගැන ලෝකයටම හඬගා කියද්දී , ජනාධිපති පාරිසරික ඇමති කම දරද්දී සියල්ල පසෙක තබා බ්‍රෙසියර් එක ජාතික සංකේතය බවට පත් කරගත්තෙමු .

මහා දවල් බන්ධනාගාරය අසල ගැබිණි කාන්තාවන් මරා දමද්දී , බ්‍රා සංගීත ප්‍රසංගය සංවිධානය කල ක්‍රිකට් ක්‍රීඩකයන්ට මඩු වලිගෙන් තලන්නට කැස කවමු . හැබැයි ඊට පෙර ඒ සංවිධායක්යෙකුටම කතා කර හාෆ්ශීට් කොළ කෑල්ලක වත් නොලියා රැජිනිගේ රටේ තානාපති කම බාරගන්නැයි වැඳ වැටෙමු .

හිටපු සංස්කෘතික ඇමති ජිනා මැඩම්ගේ තිප්පලේදී පොලිසියට වැඳවැටෙමින් රෙද්ද ඇඳගනිද්දී , ඉන්න සංකෘතික ඇමති අලියාට බල්ටි ගසා මහින්දට බනිද්දි "කපල් එකක් යනු කුමක්ද" කියා නිර්වචනය කිරීමට ආචාර්ය උපාධි සහිත සිකුරුටි නිලධාරීන්ට බාර දෙමු  

කොටස් වෙළඳපල කඩා වැටෙද්දී ,විදෙස් ආයෝජන පහල වැටෙද්දී ,අපේ රබර් නිෂ්පාදන වල විශාලතම ගැනුම්කරුවා වන ඇමරිකාවේ වෙළඳපල අපට වැසී යාමේ තර්ජයක් තිබියදී විදේශ නියෝජ්‍ය ඇමති සමග ගොස් නිදහස් චතුරශ්‍රයේ පෙම් කරන්න දෙන්නැයි අහිංසක සික්කන්ට තග දමමු .

දෙස්පලුවන් මහජන මුදල් වලින් මවුන්ට් එලිසබත් යද්දී පලි ගසා, ඇස පනාපිට හොරකම් කර මාල හොරුන් , කෝටිපතියන් වනු බලා , විදෙස් ගමන් බලපත්‍ර දෙක තුන ඇතැයි කෝචෝක් දමා , මහා දවල් මහබැංකුව කොල්ල කෑවායයි කෑ ගසා මැතිවරණයේදී මනාප ලක්ෂ ගනනින ඔවුන්වම නැවත පාර්ලිමේන්තු යවමු.

ඇමති ලියුමකින් කථිකාචාර්ය තනතුරක් ගන්නට බලා හිඳ, පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලට විරුද්ධ වෙමු .

රජයේ විශ්ව විද්‍යාල වල දවසම පිකටින් නිසා සල්ලි දී පෞද්ගලික විශ්ව විද්‍යාල වලට ගොස් ඒවාට පිළිගැනීමක් දෙන්නැයි ඉල්ලා නැවත පිකටින් කරන්නෙමු .

කකුලද පියවුරද යන්න ගැන තැකීමක් නැතිව දකුණ වෙනුවට වමට සැත්කම කරමු , මොකක් කැපුවත් වෙළඳ ගිවිසුම් ගැන රජයට උපදෙස් දෙමු . 

ඔපෙරා ගැයීම ගැන අගමැති ,මාධ්‍යවේදීන්ට පංති පවත්වයි . මාධ්‍යවේදීන් රට කරවන හැටි අගමැතිට කියාදෙයි .  මව් ඇකයේ නිදාගත් විට ඒඩ්ස් බෝවෙන ආකාරය සොයා ගනිමින් අධ්‍යාපන ඇමති නොබෙල් ත්‍යාගය සඳහා සුදුසුකම් සපුරයි . 

චිකාගෝවේ මෙන් 1000 cc බයිසිකල් වලින් ගොස් ඇමති වාහන වල හප්පා ආතල් එකට දැඩි සත්කාර ඒකකයේ විවේක ගනියි . ඩිෆෙන්ඩර් දෙවියන් ගේ ආනුභාවයෙන් හිරු දෙව් දුව පවුල් ප්‍රශ්න සමතයකට පත් කරයි .

මේ සියල්ල අමතක කර මැච් එක බැලීමට TNL අල්ලන්ට වහලය උඩට නැග ඇන්ටෙනාව කරකවමු

ඒ මදිවට වෙන වැඩක් නැතිවාක් මෙන් අපිත් මේ ගැන බ්ලොග් පෝස්ට් ලියමින් ,කමෙන්ට් කරමින් සහ එකිනෙකාට බැන ගනිමින් අපේ අති පණ්ඩිත කමත් ප්‍රදර්ශනය කරමින් මේ ගොහොරුවේම ගිලෙමින් සිටිමු . 

ලෝකය ලංකාව රඟ මඩලකි , එහි සියල්ලෝම තමන්ට අයිති නැති චරිත රඟපාමින් සිටිති .


පෝස්ට් එකට දැමු කමෙන්ටුව ට මාතලන් දුන් පිළිතුර නිසා මම අදහස් කලේ කුමක් ද කියා කියන්නට සිත්වුනි