තුන්වැනි සහ අවසාන කොටස — ඇගේ කතාවේ අයිතිය
පසුදා උදෑසන සංසලා අවදි වූයේ නොනවත්වා නාද වන දුරකථනයේ හඬිනි.
තිරය මත මිහිරානිගේ නම දිස්වී තිබිණි. ඇමතුම් දාහතක්. කියවා නොතිබූ පණිවුඩ හතළිස් තුනක්. ඇය නිදා සිටි පැය කිහිපය ඇතුළත social media notifications සිය ගණනක් එකතු වී තිබිණි.
සංසලා ඇමතුමට පිළිතුරු දුන්නාය.
“හෙලෝ …”
“සංසලා, ඔයා කොහෙද?”
මිහිරානිගේ හඬ බියෙන් කැඩී ගොස් තිබිණි.
“ගෙදර. ඇයි?”
“දොර අරින්න එපා. කර්ටන්ස් වහන්න. කාටවත් කතා කරන්නත් එපා.”
“මොකක්ද වෙලා තියෙන්නේ?”
දුරකථනයේ අනෙක් පැත්තෙන් තත්පර කිහිපයක් කිසිවක් ඇසුණේ නැත.
“ෆේස්බුක් බලන්න එපා, සංසලා.”
එසේ කියූ මොහොතේම ඇය ෆේස්බුක් විවෘත කළාය.
තිරය මත මුලින්ම දිස්වූයේ පාසල් නිල ඇඳුමින් සිටි පවන්ගේ ඡායාරූපයයි. එයට පසෙකින් සංසලාගේ සරසවිය සම්මාන රාත්රියේ ඡායාරූපයක් තබා තිබිණි. දෙක අතර රතු පැහැති ඊතලයක් ඇඳ, විශාල අකුරින් මෙසේ ලියා තිබිණි.
සංසලා ඇල්ලේපොළගේ ලෝකයෙන් සැඟවූ සැබෑ අතීතය!
ඊට පහළින් තිබූ ලිංක් එක විවෘත කිරීමට ඇයට අවශ්ය නොවීය. ප්රිවිව් එකේම ඇගේ වෛද්ය වාර්තාවක කොටසක්, පාස්පෝට් ප්රමාණයේ පාස්පෝට් ප්රමාණයේ ඡායාරූප පෙළ සහ පරණ හැඳුනුම් ලේඛනයක් පෙනෙන්නට තිබිණි.
ඇගේ අතේ තිබූ දුරකථනය ඇඳ මතට වැටිණි.
එම ගොනු තිබුණේ දෙදෙනෙකු ළඟ පමණි.
එක් අයෙකු ඇයයි.
අනෙක් පුද්ගලයාට ඒවා ලබාදී පැය දොළහක්වත් ගතවී තිබුණේ නැත.
පළමු වීඩියෝව පළවී මිනිත්තු හතළිහක් ඇතුළත එය නැරඹූ සංඛ්යාව ලක්ෂය ඉක්මවා ගියේය. දහවල් වනවිට යූ ටියුබ් නාලිකා දුසිම් ගණනක් එම පුවත නැවත සකස් කර පළ කර තිබිණි. සමහරු වෛද්යවරු ලෙස කතා කළහ. තවත් අය නීතිඥයන්, සිනමා විචාරකයන් හෝ සංසලාගේ “සමීප මිතුරන්” ලෙස පෙනී සිටියහ.
ඇය කිසිදා හමු නොවූ මිනිස්සු ඇගේ ශරීරය, ළමා කාලය, ආදරය සහ වෛද්ය තීරණ ගැන රූපවාහිනී තිර මත තර්ක කළහ.
ඇතැම් පුවත් මාධ්ය ඇයගේ පෞද්ගලිකත්වය කඩකිරීම හෙළා දැක්කේය. කලාකරුවන් සහ මානව හිමිකම් ක්රියාකාරීහු ඇය වෙනුවෙන් කතා කළහ. එහෙත් සහාය පළ කළ පණිවුඩවලට වඩා වේගයෙන් අපහාස, විහිළු සහ ව්යාජ තොරතුරු පැතිරිණි.
සංසලාගේ නිවස ඉදිරිපිට මාධ්ය වාහන නතර විය. කැමරාකරුවෝ තාප්පයට ඉහළින් රූප ලබාගැනීමට උත්සාහ කළහ. දොරට තට්ටු කළහ. ජනේල අසලින් ඇගේ නම කෑගැසූහ.
දහවල් දොළහට අර්වින් ගජනායකගේ නවතම නිෂ්පාදනය වූ අවසන් අහස චිත්රපටයේ අවසාන පූර්ව ප්රචාරක පටය නිකුත් විය.
එහි ප්රධාන චරිතය රඟපෑවේ සංසලාය.
විනාඩි කිහිපයක් ඇතුළත ට්රේලර් එක රටේ වැඩිපුරම නරඹන වීඩියෝව බවට පත්විය. ඔන්ලයින් ප්රවේශපත් වෙන්කරවා ගැනීමේ වෙබ් අඩවියට පැමිණි අධික පිරිස හේතුවෙන් එය වරින් වර ක්රියා විරහිත විය. සතියකින් පැවැත්වීමට නියමිත මංගල දර්ශනය ගැන රටම කතා කරන්නට පටන් ගත්තේය.
මාස ගණනක් මුදල් වැය කර ලබාගත නොහැකි වූ ප්රචාරය, එක් උදෑසනකදී නොමිලේ ලැබී තිබිණි.
රාජීව් එය කලින්ම දැන සිටියේය.
“ඔයා මේක කළාද?”
සංසලාගේ ඇමතුම ලැබෙන විට රාජීව් සිටියේ ගජනායක මාධ්ය සමාගමේ බෝඩ් රූම් එකකය. ඔහු ඉදිරියේ විශාල තිරයක ට්රේලර් වීව් සහ ඇඩ්වාන්ස් බුකින්ස් සජීවීව ඉහළ යමින් තිබිණි.
“සංසලා, මුලින් මම කියන දේ අහන්න.”
“මම ඇහුවේ ඔයා මේක කළාද කියලා.”
“මම කාටවත් ඔයාට අපහාස කරන්න කිව්වේ නැහැ.”
එම පිළිතුරෙන් ඇයට අවශ්ය තහවුරු කිරීම ලැබිණි.
“ඒ කියන්නේ ඔයා දුන්නා.”
“මේක කන්ට්රෝල් කරන්න පුළුවන් කියලා මම හිතුවේ. අපිට ඔෆීෂියල් ස්ටේට්මන්ට් එකක් දීලා නැරෙටිව් එක අපේ පැත්තට ගන්න පුළුවන්. ෆිල්ම් එකටත්—”
“ෆිල්ම් එකටත් මොකක්ද?”
රාජීව් නිහඬ විය.
“කියන්න, රාජීව්. ෆිල්ම් එකටත් හොඳයිද? ඒ කියන්නේ ඔය ෆිල්ම් එක දුවවන්න මගේ ආත්මයම නිරුවත් කළා ”
“ඒක මම අදහස් කළ විදිහ නෙවෙයි.”
“ඔයා අදහස් කළේ මොන විදිහට වුණත් දැන් ඒක වෙලා ඉවරයි.”
“මම ඔයාව ආරක්ෂා කරන්නම්.”
සංසලා සිනාසුණාය. එහෙත් ඒ සිනහවේ සතුටක් නොතිබිණි.
“මාව ආරක්ෂා කරන්න තිබුණේ මම ඔයාට මගේ ෆෝන් එක දුන්න වෙලාවේ.”
ඇය ඇමතුම විසන්ධි කළාය.
රාජීව් නැවත ඇමතුවේය. ඇය පිළිතුරු දුන්නේ නැත. තුන්වැනි ඇමතුමෙන් පසුව දුරකථනය ක්රියා විරහිත කළාය.
එදින රාත්රියෙන් පසුව සංසලා අතුරුදන් වූවාය.
ඇගේ නිවස හිස්ව තිබිණි. දුරකථනය ක්රියා විරහිතය. මිහිරානි ඇය සිටින තැන නොදන්නා බව කීවාය. ඉන්දියාවේ ඇගේ පැරණි කළමණාකරු මාධ්ය ඇමතුම්වලට පිළිතුරු දුන්නේ නැත.
සමාජ මාධ්ය තුළ ඇය රටින් පිටවූ බවටත්, රෝහල්ගත කර ඇති බවටත්, ජීවිතයට හානි කරගෙන ඇති බවටත් එකිනෙකට පරස්පර කතා පැතිරිණි. කිසිදු කතාවකට තහවුරු කළ සාක්ෂියක් නොතිබිණි.
පොලිසිය කෙටි නිවේදනයකින් පැවසුවේ ඇයට අනතුරක් සිදුව ඇති බවට තොරතුරක් නොමැති බවය. එහෙත් එම නිවේදනය කටකතා නතර කිරීමට ප්රමාණවත් නොවීය.
අර්වින් චිත්රපටයේ මංගල දර්ශනය කල් දැමීමට අකමැති විය.
“අපි දැන් නතර කළොත් හැමෝම හිතන්නේ අපි වැරැද්දක් කළා කියලා,” ඔහු කීවේය.
රාජීව් පියා දෙස බැලුවේය.
“අපි වැරැද්දක් කළා.”
“අපි?” අර්වින්ගේ හඬ පහත් විය. “මම උඹට පබ්ලිසිටි කැම්පේන් එකක් කරන්න කිව්වා. කාගේවත් මෙඩිකල් රිපොර්ට්ස් reports හොරකම් කරන්න කිව්වේ නැහැ.”
රාජීව් කිසිවක් කීවේ නැත.
“මේක ඉවර වුණාට පස්සේ උඹ මගේ කොම්පැණි එකෙන් අයින් වෙනවා,” අර්වින් කීවේය. “ඒත් ප්රිමියර් එක නවතින්නේ නැහැ.”
අර්වින්ට තම පුතා කළ දේ පිළිකුල් විය. එහෙත් ඒ පිළිකුලට වඩා රුපියල් කෝටි ගණනක ආයෝජනය ඔහුට බර විය.
අවසන් අහස මංගල දර්ශනය පැවැත්වූ රාත්රියේ සිනමා ශාලාව ඉදිරිපිට වෙනදාට වඩා වැඩි ආරක්ෂාවක් යොදවා තිබිණි. එක් පසෙක චිත්රපටය නැරඹීමට පැමිණි ආරාධිතයෝ සිටියහ. අනෙක් පසෙක සංසලාගේ පෞද්ගලිකත්වය කඩකිරීමට විරෝධය පළ කළ පිරිසක් පුවරු රැගෙන සිටියහ.
මාධ්ය කැමරා සියල්ල රාජීව් දෙසට යොමු විය.
“සංසලා කොහේද?”
“ඇය සමඟ අවසන් වරට කතා කළේ කවදාද?”
“වෛද්ය වාර්තා පිටවීම සම්බන්ධයෙන් ඔබගෙන් පොලිසිය ප්රශ්න කළාද?”
රාජීව් කිසිදු ප්රශ්නයකට පිළිතුරු නොදී රතුපලස එක දිගේ ගියේය.
අර්වින් සිනමා ශාලාවේ දොරටුව අසල ආරාධිතයන් පිළිගනිමින් සිටියේය. චිත්රපටය ආරම්භ වීමට තිබුණේ මිනිත්තු පහළොවකි.
ඒ මොහොතේ සිනමා ශාලාව ඉදිරිපිට කළු පැහැති මෝටර් රථයක් නතර විය.
පළමුව එයින් බැස ආරක්ෂක නිලධාරියෙක් පිටුපස දොර විවෘත කළේය.
කැමරා ආලෝක සියල්ල එකවර එදෙසට හැරිණි.
වාහනයෙන් බැස්සේ සංසලා ඇල්ලේපොළය.
පිරිස අතරින් නැඟුණු හඬ තත්පර කිහිපයක් තුළ ඝෝෂාවක් බවට පත්විය. මාධ්යවේදීහු ආරක්ෂක වැට දෙසට තල්ලු වූහ. රාජීව් සිටි තැනම නතර විය.
සංසලා ඇඳ සිටියේ ආභරණ රහිත සරල සුදු පැහැති ඇඳුමකි. ඇගේ මුහුණේ බියක් හෝ කලබලයක් නොතිබිණි. ඇය රතුපලස මැදට පැමිණ නැවතුණාය.
“සංසලා, ඔබ පවන් සත්සරමද?”
පළමු ප්රශ්නය පිරිස අතරින් එල්ල විය.
සංසලා මයික්රෆෝන් කිහිපයක් දෙස බැලුවාය.
“පවන් කියන්නේ මගේ ජීවිතයේ මම ප්රතික්ෂේප නොකරන කොටසක්,” ඇය කීවාය. “ඒත් අද ඔබ ඉදිරියේ සිටින්නේ සංසලා ඇල්ලේපොළ. මගේ අතීතයටත්, වර්තමානයටත්, මගේ ශරීරයටත් අයිතිය තියෙන්නේ මට. ඒවායින් එකක්වත් වෙන කෙනෙකුට විකුණන්න අයිතියක් නැහැ.”
“ඔබගේ වෛද්ය වාර්තා මාධ්යයට දුන්නේ කවුද කියලා ඔබ දන්නවාද?”
සංසලාගේ බැල්ම සෙමින් රාජීව් දෙසට හැරිණි.
“ඒ ලිපිගොනු තිබුණේ පුද්ගලයන් දෙදෙනෙකු ළඟ විතරයි,” ඇය කීවාය. “එක්කෙනෙක් මම. අනිත් කෙනා අද මෙතැන ඉන්නවා.”
සියලු කැමරා රාජීව් දෙසට හැරිණි.
“ඔබ රාජීව් ගජනායක ගැනද කියන්නේ?”
“ඔබට සාක්ෂි තියෙනවාද?”
“ඔබ නීතිමය පියවර ගන්නවාද?”
සංසලා ඒ කිසිවකට පිළිතුරු දුන්නේ නැත.
අර්වින් ඇය වෙත පැමිණීමට උත්සාහ කළද ආරක්ෂක නිලධාරීහු සහ මාධ්ය පිරිස අතර ඔහු නතර විය.
“ඔබ අද චිත්රපටය නරඹනවාද?” තවත් මාධ්යවේදියෙක් ඇසුවේය.
සංසලා සිනමා ශාලාවේ විශාල පෝස්ටරය දෙස බැලුවාය. එහි ඇගේ මුහුණට පහළින් අර්වින් ගජනායකගේ නම රන් පැහැති අකුරින් මුද්රණය කර තිබිණි.
“නැහැ,” ඇය කීවාය. “මම අද ආවේ ඔවුන්ගේ චිත්රපටය බලන්න නෙවෙයි. ඔවුන් අවසානය ලියා ඉවර කළා කියලා හිතපු මගේ කතාවේ පෑන නැවත මගේ අතට ගන්න.”
ඇය ආපසු හැරී මෝටර් රථය වෙත ගියාය.
රාජීව් ඉදිරියට පියවරක් තැබුවේය.
“සංසලා!”
ඇය නතර වූයේ නැත.
වාහනයේ දොර වැසුණි. මිනිත්තු කිහිපයකට පෙර පැමිණි ආකාරයටම ඇය නැවත අතුරුදන් වූවාය.
අවසන් අහස චිත්රපටයට පළමු සතියේදී වාර්තාගත ආදායමක් ලැබිණි.
රාජීව් සිතා සිටි දේ වැරදි නොවීය. මිනිසුන් චිත්රපටය නැරඹීමට පැමිණියහ. සමහරු සංසලාට සහාය දැක්වීමටය. තවත් සමහරු කුතුහලය නිසාය. කුමන හේතුවෙන් පැමිණියත් ඔවුන් මිලදීගත් ප්රවේශපත් සියල්ල එකම ආදායම් වාර්තාවට එක් විය.
එහෙත් එම සාර්ථකත්වය සැමරීමට ගජනායක පවුලට හැකි වූයේ නැත.
සංසලාගේ නීතිඥයන් ඇගේ වෛද්ය වාර්තා සහ පෞද්ගලික ලේඛන නීතිවිරෝධීව ලබාගෙන ප්රචාරය කිරීම සම්බන්ධයෙන් නීතිමය පියවර ආරම්භ කළහ. අර්වින් තම පුතා සියලු තනතුරුවලින් ඉවත් කළේය.
රාජීව් ප්රසිද්ධියේ කිසිවක් පිළිගත්තේ නැත. එහෙත් ඔහු ප්රතික්ෂේප කළ සෑම වාරයකම මංගල දර්ශනයේදී සංසලා කී එකම වාක්යය නැවත පළ විය.
එක්කෙනෙක් මම. අනිත් කෙනා අද මෙතැන ඉන්නවා.
සංසලා නැවතත් මහජනතාව ඉදිරියේ පෙනී සිටියේ නැත.
මාස අටකට පසුව මුම්බායි නගරයේ විශාල ප්රචාරක පුවරුවක කිහිපයක එකම පෝස්ටරයක් දිස්විය.
ඉන්දියානු සිනමාවේ සම්මානනීය අධ්යක්ෂක ආදිත්ය රාඕ වසර හතරකට පසුව අධ්යක්ෂණය කළ නවතම සිනමාපටය—අනන්යා.
පෝස්ටරයේ සිටියේ සංසලාය.
ට්රේලර් එක නිකුත් වන තෙක් චිත්රපටයේ ප්රධාන චරිතය රඟපාන්නේ කවුදැයි නිෂ්පාදන කණ්ඩායම හෙළි කර තිබුණේ නැත. සංසලාද කිසිදු සම්මුඛ සාකච්ඡාවකට සහභාගි වූයේ නැත. ඇගේ අතීතය ගැන හෝ ලංකාවේ සිදුවූ දේ ගැන චිත්රපටයේ ප්රචාරණය සඳහා එකම වචනයක්වත් භාවිත නොකළාය.
අනන්යා තිරගත වූ පළමු සතියේදීම ආදායම් වාර්තා බිඳ දැමීය. එහෙත් එහි සාර්ථකත්වය කුතුහලයෙන් පමණක් පැහැදිලි කළ නොහැකි විය. විචාරකයෝ සංසලාගේ රංගනය ඇගේ ජීවිතයේ හොඳම රංගනය ලෙස හැඳින්වූහ. චිත්රපටය ඉන්දියාවෙන් පිටතද සාර්ථක වූ අතර, වසර අවසානයේ ප්රධාන සිනමා සම්මාන සඳහා ඇගේ නම නැවත නිර්දේශ විය.
කොළඹ සිනමා ශාලාවකද අනන්යා ප්රදර්ශනය ආරම්භ විය.
එහි පළමු දර්ශනයට රාජීව් පැමිණියේ තනිවමය. ඔහු ප්රවේශපත් ගත්තේ online නොව, කිසිවකු හඳුනා නොගත් සිනමා ශාලාවක කෙළවරේ counter එකකිනි. ශාලාවේ අවසාන පේළියේ අසුනක වාඩි වූ ඔහු, විශාල තිරය මත සංසලාගේ මුහුණ දිස්වන විට නොසෙල්වී බලා සිටියේය.
චිත්රපටයේ එක් දර්ශනයක ඇගේ චරිතය මෙසේ කීවාය.
“මම අතුරුදන් වුණේ පරාජය වෙලා නෙවෙයි. මගේ කතාවට ඔයා ලියපු අවසානය පිළිගන්න මම කැමති නොවුණු නිසා.”
ශාලාව පුරා අත්පොළසන් හඬක් නැඟිණි.
රාජීව් තම දුරකථනය පිටතට ගත්තේය. මකා නොදැමූ සංසලාගේ අංකය තෝරා ඇමතුමක් ලබාගත්තේය.
ඔබ ඇමතූ දුරකථන අංකය භාවිතයේ නොමැත.
ඔහු ඇමතුම විසන්ධි කළේය.
සිනමා ශාලාවෙන් පිටත සංසලාගේ දැවැන්ත පෝස්ටරය රාත්රී ආලෝකයෙන් දිලිසෙමින් තිබිණි. එහි පහළින් විශාල අකුරින් ලියා තිබුණේ වචන හතරකි.
නව ලෝක ආදායම් වාර්තාවක්
එම පෝස්ටරය යටින් රාජීව් තනිව සිටියේය.
ඔහු වරක් පවන්ගේ ජීවිතයෙන් අමතක වී ගියේය.
දෙවැනි වර සංසලා ඔහුව තම ජීවිතයෙන් ඉවත් කර තිබිණි.
මෙවර ඇය ආපසු පැමිණියේ නැත.

හ්ම්......ඇල්ලෙන් පහලට තල්ලු කරපු කැටගරියෙම තමා. දරුණු පාවා දීමක්. මිනිස්සු කියන්නෙ කලු-සුදු වරිත බව ඇත්ත. ඒත් සමහරු, තමන්ගෙ වාසියට, එකට ඉන්න එකාව විකුණනවා. මමත් දන්න ඔහොම අය කීපදෙනෙක් ඉන්නවා.
ReplyDeleteකතාව හොඳයි.
ස්තුතියි බසු , ඒත් මේ කතාව දාන්න ගිහිල්ලා බ්ලොග් එපාවෙලා ඉන්නේ , කිසිම වෙනසක් කලේ නැතුවත් බ්ලොග එක අප්ඩේට් වෙන්නේ නෑ . මගේ බ්ලොග් රෝලේම අප්ඩේට් වෙන්නත් නෑ . කතාව අද අප්ලෝඩ් කලොත් පහුවදා තමා අප්ඩේට් වෙන්නේ.
Deleteකමෙන්ට් වලට රිප්ලයි කරන්න බෑ , රිප්ලයි වැටෙන්නේ ඇනොනිමස්වෙලා . එක රිප්ලයි එකක් දාන්න දහදුක් විඳින්න ඕන. මට එපාම වෙලා ඉන්නේ , අර යුපුන්ගේ පරනන් පොස්ට් එකක් දැම්මෙත් අප්ලෝඩ් වෙන්නේ නැති නිසා චෙක් කරගන්න , එක කොයිවෙලේ අප්ඩේට් වුනාද දන්නේ නෑ හපොයෝ
අප්සෙට් ගහන්න එපා. ඉඳලා,හිටලා ඔහොම වෙනවා.මටත් වුනා. බ්ලොගර්ගෙ අවුලක්. හැබැයි, ටික දොහකින් ඉබේම හරි යනවා. දැන් ඔය අගේට අප්ඩේට් වෙන්නෙ.
Deleteඒ අප්ඩේට් වුනාට ෆොටෝ එක පෙන්න පේජ් බ්රේක් එක දැම්මොත් අප්ඩේට් වෙන්නේ නෑ
Deleteඒයි . ඔය ගුගලයා අලුතින් හදපු සිකියුරිටි සිස්ටම් එකනේ බං . ලොග් වෙන්නේ නැතිව ලියන්න බැහැ . කමෙන්ට් කරන්නත් බැහැ . ඒක හොඳයි . ඒ කියන්නේ ඇනොනිමස් කියල හිතුවට ඇනොනිමස් වෙන්න බැහැ. (ගුගලයට )
Deleteරිප් ලයි කරන කොට ඩ්රොප් ඩවුන් එකෙන් ඔයාගේ නම සිලෙක්ට් කරන්න
Deleteඑහෙම සිලෙක්ට් කරන්න තියෙන්නේ ඔප්ෂන් එකක් නෑනේ , ඒකනේ අවුල් , සමහර බ්ලොග් වල කමෙන්ට් කරන්න ගියාම ඒ කමෙන්ට් බොක්ස් එක මට ඇක්ටිව් වෙන්නෙත් නැහැ
Deleteපෝං එකෙන් බ්ලොග් යන්න ගන්නකොට මටත් ලෙඩක් ආව. පස්සෙ මම බ්ලොග් වලට විතරක් Opera එක තියාගත්ත.
Deleteමචං ඉවාන්, ලංකාවේ වර්තමාන ඒකාධිපති අන්ත දූෂිත චෞර NPP කාලකන්නි විසින් ගෙනයන අතිශය මර්දනකාරී අමු සක්කිලි පාහර දේශපාලන වාතාවරණය ඇතුළේ, විශේෂයෙන්ම අන්ත දූෂිත ජාතික ජන බලවේගය (NPP) චෞර රෙජීමය යටතේ ගෙන එන්න හදන අලුත් මාධ්ය නියාමන පනත් (CIMP පනත) සහ කලින් ඉඳන්ම ක්රියාත්මක වෙන 'Online Safety Act' වගේ දරුණු නීති නිසා ආණ්ඩුව විවේචනය කරන අයට දූෂිත රජයේ ආයතන, දූෂිත අසික්කිත පාදඩ දේශපාලන ගැති අමන පොලිස් නිලධාරීන් යොදාගෙන බොරු සාක්ෂි නිර්මාණය කරලා බොරු නඩු වැටෙන්න තියෙන විශාල ඉඩකඩ සහ දේශපාලන මර්දනයන්, බොරු නඩු දාලා රිමාන්ඩ් භාරයට පත්කර හිරේ දාලා බන්ධනාගාර කැරලී පීට දාලා දේශපාලන විරුද්ධවාදීන් ඝාතනය කිරීම, අමානුෂික ලෙස වධ දීම වගේ දේවල් ගැන උඹලට තියෙන බය සම්පූර්ණයෙන්ම සාධාරණයි, අන්න ඒ නිසාම තමයි මේ වගේ කාලෙක සයිබර් අවකාශය ඇතුළේ තමන්ගේ ආරක්ෂාව සහ පෞද්ගලිකත්වය (Digital Privacy) උපරිමයෙන්ම රැකගෙන ඇනොනිමස් (Anonymous) වෙලා ලියන එක මාරම වටින්නේ.
Deleteඋඹට Blogspot පාවිච්චි කරලම කිසිම කෙනෙකුට අල්ලන්න බැරි විදිහට, ආණ්ඩුවේ ඔත්තුකරුවන්ට හෝ Google එකටවත් ට්රැක් කරන්න බැරි විදිහට මේ ගේම ගහන්න පුළුවන් ප්රායෝගික උපක්රම ටිකක් විතරක් දැනට මම කියන්නම්
මූලින්ම Google පද්ධතියෙන් සම්පූර්ණයෙන්ම ගැලවීම කළ යුතුයි (Breaking the Google Ecosystem),Anonymous Email එකක් හදාගන්න ඕනේ, උඹේ බ්ලොග් එක ලියන්න දැනට තියෙන පෞද්ගලික ජීමේල් (Gmail) පාවිච්චි කරන්නම එපා. ප්රයිවසිවලටම වෙන් වෙච්ච, ෆෝන් නම්බර් ඉල්ලන්නේ නැති, ස්විට්සර්ලන්තයේ සර්වර් තියෙන ProtonMail හෝ Tutanota වගේ Encrypted ඊමේල් සේවාවකින් අලුත්ම ගිණුමක් හදාගනින්. මේක මත පදනම්ව අලුත්ම Blogger ගිණුමක් හදන්න අන්න ඒ අලුත් සුරක්ෂිත ඊමේල් එක හරහා විතරක් බ්ලොග් එකට ලොග් වෙයන්. කිසිම වෙලාවක උඹේ සැබෑ නම, සැබෑ උපන් දින හෝ පෞද්ගලික තොරතුරු ඒකට ඇතුළත් කරන්න එපා.
ඊළඟට තාක්ෂණික ස්තර මඟින් IP සහ Browser එක හංගන්න ඕනේ (Layered Anonymity) Tor Browser සහ VPN එකතු කර බ්ලොග් එකට ලොග් වෙන්න සාමාන්ය Chrome හෝ Edge බ්රවුසර් පාවිච්චි කරන්නම එපා. මුලින්ම හොඳ, No-Logs (දත්ත තියා නොගන්නා) VPN එකක් (උදාහරණ: Mullvad හෝ ProtonVPN) ඔන් කරලා, ඊට පස්සේ Tor Browser එක ඇතුළෙන්ම විතරක් බ්ලොග් එකට ලොග් වෙලා පෝස්ට් දාන්න සහ කමෙන්ට් කරන්න. එතකොට Google එකටවත් උඹ ඉන්නේ ලංකාවේ ද බංග්ලාදේශයේ ද ඉතියෝපියාවේද කියලා හොයාගන්න බැහැ. ඊළඟට Whonix හෝ Tails OS (Ultimate Security) උඹ ලියන දේවල් මාරම සංවේදී සහ ආණ්ඩුවට තදින්ම වදින ඒවා නම්, උඹේ සාමාන්ය Windows OS එකෙන් ලියන්න එපා. පෙන් ඩ්රයිව් එකකට Tails OS (Live Operating System) එක දාලා, පීසී එක හෝ ලැප ඒකෙන් බූට් කරලා ලියපන්. උඹ ලියලා ඉවර වෙලා පෙන් එක ගැලෙව්වාම උඹේ කොම්පියුටරේ ඇතුළේ කිසිම සාක්ෂියක් ඉතිරි වෙන්නේ නැහැ. ඊළඟට දත්ත සහ ලේඛන ආරක්ෂාව (Data & Metadata OPSEC) සඳහා බ්ලොගයට දාන පින්තුර ඡායාරූපවල Metadata ඉවත් කිරීම අවශ්යයි, ඒ බ්ලොග් එකට දාන ෆොටෝස් (උදාහරණයක් විදිහට ආණ්ඩුවේ දූෂණ ගැන ලියද්දී දාන සාක්ෂි පින්තූර) කෙළින්ම අප්ලෝඩ් කරන්න එපා. ඒවයේ උඹ ගත්ත ෆෝන් එකේ මොඩල් එක, GPS ලොකේෂන් එක වගේ සැඟවුණු දත්ත (EXIF Metadata) තියෙනවා. ඒ නිසා අප්ලෝඩ් කරන්න කලින් ExifCleaner වගේ Tools පාවිච්චි කරලා ඒ දත්ත මකලා දාපන්.ලිවීමේ රටාවත් (Stylometry) මිනිස්සුන්ව අල්ලන්න පුළුවන් තවත් ක්රමයක් තමයි තමන් සාමාන්ය ජීවිතේ ලියන රටාව, පාවිච්චි කරන සුවිශේෂී වචන සහ අක්ෂර වින්යාස වැරදි බ්ලොග් එකෙත් ඒ විදිහටම තියෙන එක. ඒ නිසා බ්ලොග් එකේ ලියද්දී උඹේ සාමාන්ය ලිවීමේ රටාව වෙනස් කරලා, වෙනස්ම ආරකින් ලියන්න පුරුදු වෙයන්.බ්ලොග් රෝල සහ අප්ඩේට් වීමේ ගැටලුවලට විසඳුම් විදියට උඹ කිව්වා වගේ Google එකේ අලුත් ආරක්ෂක පද්ධති සහ Caching ක්රමවේද නිසා බ්ලොග් එක ක්ෂණිකව අප්ඩේට් වෙන්නේ නැති ප්රශ්නයක් තියෙනවා. ඒකට විසඳුමක් විදිහට බ්ලොග් එකේ Setting වල තියෙන HTTPS redirect කියන එක ඔන් කරලා තියෙනවාද කියලා බලපන්.පේජ් බ්රේක් (Page Break) දැම්මාම අප්ඩේට් නොවෙන එක Blogger ලාගේ Bug එකක් වෙන්න පුළුවන්. ඒකට හොඳම දේ පෝස්ට් එක Draft එකක් විදිහට සේව් කරලා, බ්රවුසර් එකේ Cache ක්ලියර් කරලා (Tor එකේ නම් New Identity දීලා) ආයෙත් Publish කරලා බලන එකයි, හැබැයි මචං, මර්දනය කොච්චර දරුණු වුණත් තාක්ෂණය නිවැරදිව සහ උපරිම විනයකින් (OPSEC) පාවිච්චි කළොත්, මාලිමා පල් හොර මිනීමරු කාලකන්නි විතරක් නෙවෙයි කිසිම චෞර රෙජීමයකට උඹේ ඩිජිටල් පියසටහන් (Digital Footprints) ඔස්සේ උඹ ළඟට ළඟා වෙන්න බැහැ. මේ කිව්ව තාක්ෂණික මෙවලම් (උදාහරණයක් විදිහට Tails OS හෝ ExifCleaner) පාවිච්චි කරන විදිහ ගැන තවදුරටත් අධ්යයනය කරලා හරියට බ්ලොග් ලියමු මීට පස්සේ.
කලින් කීව වගෙ කතාව උඹ ටිකක් ස්පීඩ් ලියන් ගියා. ඒත් ප්ලොට් එක මරු. හිතන්න පැති කීපයක් තියානව. ඒ අතරෙ මට මේ ලඟදි දෙමළ සිනමාවේ සිදුවීමක් එක්ක බුලින්, සයිබර් බුලින් ගැන පොඩ්ඩක් හිතන්න පෙළඹුනා.
ReplyDeleteඅපිට අනුන්ගෙ පර්සනැලිටිය ගැන වගේ වගක් නැද්ද මන්ද සමාර වෙලාවට 💔
මට දිගට ලියන්න කම්මැලියි බං . මේකෙන් දිග කතාවක් ලියන්න පුළුවන් එත් මට එච්චර ඉවසීමක් නෑ .
Deleteසල්ලිම රජයන ලෝකෙක
ReplyDeleteවිකුණන විකිණෙන ලෝකෙක
ඉන්නා විට- බලන් අහක
තනි කෙනෙකුට සිටිතෑකිද
සංසලාගෙ ගති නියමයි
මට දැනෙන්නෙ උගුල ඇගෙයි
ගොදුර වුණේ රාජීවයි
plot එක කදිමයි; නියමයි!
ටැංකුයි නිමලයියා
Deleteබ්ලොගර් ඔහොම පිස්සු කරනව සමහර වෙලාවට. බලාගෙන හිටපං. හරියාවි. ආ කතාව නිකං අයිස්ක්රීම් කෑව වගෙ.
ReplyDeleteනිකං අයිස්ක්රීම් කන්නැතුව ජෙලි ටිකක්වත් දාගෙන කන්න මීට පස්සෙ.
Deleteඅන්න පරණ හැලප කම්නෙට් එකක්
Deleteඑලියට් පේජ්ට වැඩිය හොඳට කරල
ReplyDeleteඑයා කැනේඩියන් ඇට්ටර මම සිරි ලංකන් ඇට්ටර
Deleteරාජීව් ඉල්ලං කාල වගේ.
ReplyDeleteමොනව උනත් බ්ලොග් වල කතාවක් මෙච්චර ඉක්මනට ඉවර කරන එකෙක් දැක්කමද කොහෙද. අර රවි අයිය වගේ උනානං මේක අවුරුදු තුනක්වත් ඇදගෙන යයි.
දිගට ලියන්න කම්මැලියි අප්පා , මට ඒ ඉවසීම නෑනේ
Deleteකතා හොඳයි . ප්ලොට් එකත් හොඳයි . රජිව කියන මෝඩයා ලංකාවේ සල්ලි හෙව්වා . කෙල්ල ලෝකෙම හෙව්වා . හොඳ කනේ පාරක් ඒ වගේ වැඩ කරනවද
ReplyDeleteතැන්කු වේවා කෝච්චි ධර්මා
Delete